همین چند روز قبل در نارنجی خبر کوتاهی راجع به ورشکستگی شرکت کهن سال و بزرگ کداک با بیش از ۱۳۰ سال سابقه، دیدیم. اگر در ادامه مطلب با ما باشید قصد داریم، نگاهی کامل به مقاله تحلیلی سایت اکونومیست بیاندازیم و علل ورشکستگی چنین شرکت بزرگی را بررسی کنیم. در آخر نیز تعدادی عکس یادگاری از کداک خواهیم آورد که به عنوان آش پشت پای این شرکت خواهد بود. به قول معروف «روحش شاد و یادش گرامی باد».

لنین می گفت کاپیتالیسم حتی حاضر است طناب دار خودش را هم در ازای پول به شما بفروشد. شاید لنین واقعا این جمله را نگفته باشد، اما این عبارت واقعا یک حقیقت است. کاپیتالیسم همیشه تکنولوژی هایی اختراع می کند که در نهایت به نابودی خودش می انجامند.

شرکت ایستمن کداک یکی از نمونه های صحت این جمله قصار است. این شرکت یکی از اولین دوربین های دیجیتال را در سال ۱۹۷۵ اختراع کرد. سپس تکنولوژی دیجیتال بوسیله اسمارت فون ها به شدت گسترش پیدا کرد و حتی از خود دوربین های دیجیتال هم جلو زد. نهایتا همین دیجیتال بود که کداک را به نابودی کشاند.

گفتن این جمله، اکنون شاید عجیب به نظر برسد اما شرکت کداک، گوگل زمان خودش بود. این شرکت در سال ۱۸۸۰ اعلام موجودیت کرد و به زودی یکی از پیشروان تکنولوژی و نوآوران بازاریابی زمان خودش شد. در سال ۱۸۸۸ شعار این شرکت این بود: «شما کافی است دکمه را فشار دهید و بقیه کارها را به ما بسپارید.»

در سال ۱۹۷۶ این شرکت ۹۰ درصد فیلم های عکاسی و ۸۵ درصد دوربین های آمریکا را تامین می کرد. تا دهه ۱۹۹۰ همیشه جزو پنج برند برتر جهانی بود. لیست برندهای برتر امسال را که دیده اید؟

اما در پایان روز سفید کداک، شب سیاهی آمد. با ورود عکس برداری دیجیتال و جایگزین شدن آن با فیلم و از طرف دیگر ورود اسمارت فون ها و جایگزین شدن آنها با دوربین ها دوران سخت کداک آغاز شد. این شرکت در سال ۱۹۹۶ سود سالانه ۱۶ میلیارد دلار و در سال ‍۱۹۹۹ سود ۲.۵ میلیارد دلار داشت. پیش بینی می شد که این شرکت در سال ۲۰۱۱ حدود ۶.۲ میلیارد دلار سود داشته باشد،‌ اما این انتظارها براورده نشد و ضرردهی بیشتر و بیشتر شد.

در سال ۱۹۸۸ کداک بیش از ۱۴۵ هزار کارمند در سراسر دنیا داشت، اما در آخرین شمارش این تعداد از یک دهم هم کمتر شده است. فروش این شرکت حدود ۹۰ درصد نسبت به سال گذشته کمتر شده بود. (عکس زیر)

در هفته های اخیر شایعات زیادی در شهرک روچستر (مقر اصلی شرکت کداک) در نیویورک پیچیده بود که شرکت باید سهام خود را بفروشد وگرنه با ورشکستگی روبرو خواهد شد. حتی دو شکایتی هم که این شرکت به قصد سو (گرفتن خسارت) کردن اپل و اچ تی سی بابت نقص بعضی از پتنت های کداک، به دادگاه برده بود، گرچه اندکی به خوش بین ها امید بخشید، اما راه به جایی نبرد.

کداک مدتها در رقابت با فوجی فیلم رقیب دیرینه اش بود. هر دو شرکت کاملا مشهور بودند. هر دو در بازارهای کشورشان فروش خوبی داشتند. کداک در آمریکا می فروخت و فوجی فیلم در ژاپن.

با گذشت سال ها هر دو شرکت دیدند که صنعت فروش فیلم های قدیمی شان رو به افول است. اما در این میان کداک هیچ تلاشی برای همراه شدن با موج جدید تکنولوژی دیجیتال نکرد، در حالی که فوجی فیلم صنعت خود را به تکنولوژی جدید تجهیز کرد و موفق شد سود خود را به ۱۲.۶ میلیارد دلار برساند، در حالی که در آن سال کداک فقط ۲۲۰ میلیون دلار سود داشت. اما با اینکه هر دو دیدند تغییرات در راه هستند، چرا این دو شرکت اینقدر متفاوت رفتار کردند؟

لری متسون، یکی از مدیران اجرایی کداک که اکنون در دانشگاه سیمون روچستر درس می دهد، به یاد آورد که شرکت در سال ۱۹۷۹ برنامه ای برای تغییر محصول از فیلم به دیجیتال داشت. در این برنامه ابتدا باید دولت همکاری لازم را انجام می داد، سپس ساختارهای کارخانه تغییر می کرد و در نهایت بازار با تکنولوژی جدید هماهنگ می شد. این برنامه پیش بینی می کرد شرکت تا سال ۲۰۱۰ به تکنولوژی جدید تجهیز شود.

همچنین فوجی فیلم نیز در دهه ۱۹۸۰ متوجه شد، آینده در دستان دیجیتال است. این شرکت سه استراتژی (نقشه) مختلف برای دست یابی به آن کشید. ۱. تا آنجایی که می توانست از فیلم ها (عکاسی) پول در آورد. ۲. برای تغییر از فیلم به دیجیتال آماده شود. ۳. خطوط جدید تولید را طراحی کند.

هر دو شرکت می دانستند که صنعت عکس برداری دیجیتال سود چندانی ندارد. به قول آقای متسون “می دانستیم که دلیلی ندارد برای تبدیل صنعت قدیمی که هر فیلم اش ۷۰ سنت قیمت داشت به صنعت جدید که سود چندانی نداشت، عجله کنیم.” اما هر دو شرکت می دانستند که باید با شرایط جدید سازگار شوند. در این میان کداک فقط کمی کندتر عمل کرد.

فرهنگ از خود راضی بودن کداک

قدرت زیاد کداک (تحقیقات با هزینه های هنگفت، سرمایه گذاری زیاد در تولید و نفوذ خوب در بازار) او را به یک انحصار طلب از خود راضی تبدیل کرده بود که خطرات روبروی خودش را نمی دید. فوجی فیلم از این نقطه ضعف او استفاده کرد و با به عهده گیری اسپانسری (حمایت مالی) مسابقات المپیک ۱۹۸۴ لس آنجلس ضربه مهلکی به کداک وارد کرد. با مطرح شدن فوجی فیلم و قیمت ارزان تر فیلم های آن، فوجی حمله گسترده ای به بازارهای کشور کداک (آمریکا) آغاز کرد.

المپیک ابتدا به کداک پیشنهاد اسپانسری داده بود. پیشنهاد المپیک این بود در صورتی که کداک ۴ میلیون دلار به المپیک کمک کند، به عنوان اسپانسر این مسابقات معرفی خواهد شد. در آن زمان کداک حاکم بلامنازع صنعت فیلم در آمریکا بود. پس کاملا و با حالت از خود راضی پیشنهاد را رد کرد و گفت که بیش از یک میلیون نخواهد داد. المپیک پیشنهاد یک میلیونی کداک را قبول نکرد و پیشنهاد چهار میلیونی اش را به فوجی فیلم داد که فوجی بلافاصله دو دستی پیشنهاد را چسپید. فوجی تا قبل از آن زمان در آمریکا شناخته شده نبود و به ناگاه به یک برند شناخته شده تبدیل شد.

کداک باید پیشنهاد المپیک را قبول می کرد، نه به این خاطر که فروش او در آمریکا بیشتر شود (و بیشتر هم نمی شد) بلکه به این دلیل که اجازه ورود فوجی را به آمریکا ندهد. کداک به سرعت متوجه اشتباه خود شد و با اسپانسری المپیک ۱۹۸۸ سئول سعی در جبران آن اشتباه بر آمد. اما آن اشتباه هیچ گاه جبران نشد زیرا فوجی وارد آمریکا شده بود و خیال رفتن هم نداشت. در این میان کم کم اهمیت تبلیغات برای شرکت های بزرگ مشخص شد، پس سایرین هم داخل گود پریدند و برای مثال کوکاکولا اسپانسری جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ را به عهده گرفت.

دلیل دیگر کندی تغییرات در کداک به مدیریت آن برمی گشت. رزابلا ماس کانتر از دانشگاه هاروارد و مشاور شرکت کداک می گوید: وجود یک شهرک که تمامش کارمندان آن شرکت باشند ایراد بزرگی بوجود آورده بود. اینکه مدیران شرکت که در این شهرک (روچستر) زندگی می کردند، به ندرت با مردم عادی در تماس بودند و انتقادی دریافت نمی کردند. حتی پس از اینکه کداک تصمیم گرفت شعبه هایی در جاهای دیگر بزند، سالها طول کشید تا اولین شعبه تاسیس شد که گرچه کمک خوبی بود اما کافی نبود.

بد شانسی های کداک هم نقش مهمی داشت. کداک انتظار داشت با دانشی که از آزمایشات روی هزاران ماده شیمیایی برای ساخت فیلم، اندوخته بود، بتواند یک کارخانه تولید دارو بزند. اما این تلاش با شکست روبرو شد و پروژه در دهه ۱۹۹۰ فروخته شد.

فوجی فیلم در این کار موفق تر بود. فیلم عکاسی و پوست انسانها ساختار مشابهی دارند. هر دو از لایه ای تشکیل شده اند که در ترکیب با اکسیژن خراب، خشک و پژمرده (اکسید) می شود. فوجی فیلم مجموعه ای از ۲۰۰ هزار ماده شیمیایی داشت که از این تعداد ۴ هزار آن خواص آنتی اکسیدان داشتند. پس شرکت یک خط تولید محصولات آرایشی راه انداخت و نام آن را Astalift گذاشت. این شرکت در آسیا فروش خوبی داشت و امسال یک شعبه هم در اروپا تاسیس کرد.

فوجی فیلم همچنین به دنبال تکنولوژی های تازه هم بود. برای مثال این شرکت فیلم های نوری ای برای نمایشگرهای ال سی دی می سازد. این تکنولوژی از سال ۲۰۰۰ تاکنون ۴ میلیارد دلار برای وی سود دهی داشته است. فوجی تنها شرکتی است که چنین فیلم هایی که به بهبود تصویر گوشه های صفحه در ال سی دی کمک می کنند را می سازد و ۱۰۰ درصد این بازار را در اختیار دارد.

جرج فیشر که ریاست کداک از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ به عهده داشت، تصمیم گرفت به جای نوآوری در صنعت مواد شیمیایی، باید در زمینه عکاسی پیشرفت کند. او تنظیمی اتخاذ کرد تا دوربین های دیجیتال شان قابلیت به اشتراک گذاشتن آنلاین عکس ها را داشته باشند.

یک رئیس عالی می توانست این ایده ناب را به چیزی مثل فیس بوک تبدیل کند. اما آقای فیشر به این اندازه عالی نبود و نتوانست این ایده را جهانی کند. این ایده می توانست کداک را به قله های موفقیت برساند. فکر کنید، اگر آقای فیشر کمی بیشتر تلاش می کرد، الان به جای فیس بوک، کداک را می شناختیم.

مدل کاری شرکت کداک اصطلاحا مانند مدل کاری تیغ های ریش تراشی (razor blade business model) بود. به این معنی که کداک دوربین های خود را ارزان می فروخت، در عوض با گران فروشی فیلم های این دوربین ها، سود خود را تامین می کرد. مانند شرکت ژیلت که بیشتر از فروش تیغ هایش سود می کند. این مدل فروش در دوربین های دیجیتال امکان پذیر نبود. گرچه کداک سیاست خود را تغییر داد و سعی کرد از طریق فروش خود دوربین های دیجیتال سود خود را تامین کند، اما چند سال بعد با ورود دوربین های موبایل ها همین سود هم از کداک گرفته شد.

کداک در پیش بینی رفتار خریداران نیز اشتباه کرد. او فکر می کرد طبقه متوسط جامعه به جای خرید دوربین های دیجیتال گران، هنوز از دوربین های قدیمی استفاده کنند. گرچه آنها مدتی فروش داشتند، اما جذابیت و آسانی کار با دوربین های دیجیتال به زودی همگان را به خود جذب کرد. حتی بسیاری از افرادی که علاقه ای به عکاسی هم نداشتند، به دوربین های دیجیتال رو آوردند.

مدیریت کداک نیز منقطع بود. استراتژی (برنامه های آینده) این شرکت هر چند سال یک بار با ورود رئیس جدید تغییر می کرد. آنتونیو پرز آخرین رئیس شرکت که در سال ۲۰۰۵ شروع به کار کرد، تصمیم گرفت شرکت را روی پرینت تصاویر دیجیتال متمرکز کند. این تصمیم به پیشنهاد هولت پکارد (رئیس قدیمی شرکت) گرفته شد. همچنین پرز در راستای تولید پول دست به فروش سهام و شکایت کردن از اپل زد.

این طور نیست که فوجی چنین مشکلاتی را در تغییر از فیلم به دیجیتال تجربه نکرده باشد. در ابتدا مردان قدیمی تولید کننده فیلم در برابر تغییر مقاومت کردند. اما در نهایت شیگتاکا کاماری (Shigetaka Komori رئیس فعلی شرکت) حرف خود را به کرسی نشاند. او آن مردان را «تنبل» خواند و توصیه کرد در برابر یورش موج بزرگ «دیجیتال» آماده باشند. او توانست تغییرات را بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ به انجام برساند.

صعود فوجی فیلم

فوجی فیلم برای سوار شدن بر موج تغییرات هزینه های گزافی را پرداخت. این شرکت از سال ۲۰۰۰ در ۴۰ کارخانه حدود ۹ میلیارد دلار هزینه کرد. در یک بازه ۱۸ ماهه آقای کاماری ۳.۳ میلیارد دلار را صرف بازسازی شرکت کرد. تا هزینه تمام شده محصولات کاهش یابد، توزیع کننده های اضافی از سیستم خارج شوند، آزمایشگاه ها تجهیز شوند و مدیران و محققان جدید به خدمت گرفته شوند. وی می گوید "صرف این هزینه تجربه دردناکی بود، اما اگر وضعیت را تصحیح نمی کردیم، هیچ کدام در این شغل زنده نمی ماندیم. ما باید مدل کاری مان را بازسازی می کردیم."

کنیچی اماهه (Kenichi Ohmae)، پدر علم management consulting در ژاپن می گوید: این اقدامات پیشگیرانه، دوراندیشانه و با صرف هزینه زیاد، چندان در ژاپن معمول نیست. مدیران ژاپنی اندکی هستند که چنین توانایی عکس العمل سریع، جرئت خراب کردن پل های پشت سر و بازسازی موفقیت آمیز شرکت خود را دارند.

تغییر اصولی که پیشینیان آقای کاماری (کسانی که او را بر سر کار آورده بودند) تعیین کرده بودند، یک تابو (عمل منع شده) بزرگ در ژاپن به حساب می آمد. آقای اماهه معتقد است فرهنگ قدیمی و مخالف تغییر حاکم برای موسسات ژاپنی نیز ناخواسته به آقای کاماری برای انجام تغییرات کمک کرد. سهام داران ژاپنی توجه و مقاومتی در برابر تغییرات نکردند و تحمل خوبی برای انجام هزینه های گزاف توسط شرکت شان داشتند. در حالی که در فرهنگ شرکت های آمریکایی تغییرات فراوان است و سهام داران آمریکایی توجه فراوانی به این مسائل داشته و صبر و حوصله کمتری دارند. جالب اینجاست که کداک دقیقا مانند یک شرکت قدیمی مقاوم به تغییرات ژاپنی عمل کرد و فوجی فیلم مانند یک شرکت «دوست دار تجربه جدید» آمریکایی.

آقای کاماری می گوید او احساس دوگانه «خوشحالی و ناراحتی» درباره «رقیب قدیمی و بزرگش» می کند. البته او اشاره ای هم به از خود راضی بودن کداک هم کرد. وی گفت: این شرکت واضحا در حال فروپاشی بود، اما بیش از حد به خود و برند خود اطمینان داشت و راه آسان (تغییر نکردن) را برگزید.

آقای کاماری می گوید: در سالهای ۲۰۰۰ کداک سعی کرد به جای صرف زمان و انرژی برای تغییرات در خود، شرکت های دارای تکنولوژی جدید را بخرد. اما نتوانست به تولید کافی دست یابد. هدف اصلی کداک، شرکتی دیجیتال بود، اما خرید چند شرکت کوچک برای حمایت چنین شرکت بزرگی کافی نبود.

البته ناگفته نماند، هر دو این شرکت ها در میدان رقابت تلاش های فراوان و قابل تقدیری کردند. کلی کریستینسن صاحب نظر اصول تجارت و نویسنده کتاب «The Innovator’s Dilemma» می گوید “این دو شرکت کار سختی در برابر یکدیگر داشتند. تا به حال شرکت های دیگری ندیده ام که این چنین برای سبقت از هم تلاش کنند. ناگهان تکنولوژی جدید و کاملا متفاوتی آمد و رقابت در زمینه های قدیمی را کنار زد."

آقای کریستینسن توضیح می دهد: “این طور فکر نکنید که اشتباه کداک در دیر تجهیز شدن به صنعت دیجیتال به این دلیل رخ داد که مدیرانش روی صندلی راحتی شان چرت می زدند. بلکه یک سونامی بزرگ در راه بود و آنها فقط کمی دیرتر به خود جنبیدند.”

وی می گوید: “بسیاری از شرکت های بزرگ حتی با شوک های خیلی کوچک تر از بین می روند. برای مثال چند دهه پیش ۳۱۶ فروشگاه زنجیره ای وجود داشت و فقط Dayton Hudson توانست خودش را با دنیای مدرن سازگار کند، چون کلا شرکت را از ابتدا و با هدفی جدید بازسازی کرد. اینجاست که می گوییم فقط تغییرات هوشمندانه می تواند یک شرکت را به جلو ببرد. شرکت ها نمی توانند آینده را ببینند و بر آن اساس تصمیم بگیرند، فقط باید بر اساس دانش فعلی شان به بهترین راهی که می توانند تغییرات را ایجاد کنند.

آیا کداک می توانست از وضعیت فعلی جلوگیری کند؟ بعضی می گویند که این شرکت می توانست مانند Intel سراغ تولید دوربین های اسمارت فون ها برود، با این تفاوت که برند او کاملا شناخته شده بود و مورد اعتماد مردم. اما Canon و سونی که بهتر می توانستند چنین کاری انجام دهند هم، چندان موفق به چنین تغییری نشدند.

بر خلاف انسانها، شرکت ها از نظر تئوری می توانند تا ابد زنده بمانند. اما بسیاری از آنها در جوانی می میرند، چون دنیای شرکت ها بر خلاف دنیای انسانها، پر از جنگ برای بقا است و اگر نتوانی بر رقبایت پیروز شوی، آنها بر تو چیره خواهند شد. فوجی فیلم تاکتیک خود را به خوبی تغییر داد و زنده ماند. فیلم که ۶۰ درصد سود فوجی را در سال ۲۰۰۰ تشکیل می داد، اکنون مرده است. اما خطوط تولید جدیدی را زنده کرده که شرکت را می گردانند. کداک هم مانند بسیاری از شرکت های قبل خود بالاخره دورانش به پایان رسید. بعد از ۱۳۲ سال تبدیل به عکس قدیمی شد که باید به یادگار به دیوار زد. عکسی مانند یکی از عکس های یادبود زیر.

کداک در ۱۹ ژانویه سال ۲۰۱۲ پس از ۱۳۲ سال اعلام ورشکستگی کرد. این شرکت تولید فیلم و دوربین عکاسی نتوانست با عکس برداری دیجیتال دنیای جدید سازگار شود.

سالهای ۱۹۱۰: پرتره ای از مخترع آمریکایی و کارخانه دار بزرگ جرج ایستمن (۱۸۵۴ - ۱۹۳۲)، مخترع دوربین کداک و پایه گذار شرکت ایستمن کداک (نام کامل شرکت کداک) که روی کاناپه چرمی در خانه اش در روچستر نیویورک دراز کشیده است.

دوربین های اولیه کداک

دوربین بزرگ کداک در سالهای ۱۸۸۸

اولین دستورالعمل ها برای چگونگی استفاده از دوربین های کداک

مربوط به سال ۱۹۰۴

پاییز ۱۹۵۷

دوربین های کداک با عدسی کروی: سالهای ۱۹۵۰

کداک مشهور در فرانسه، ۱۹۶۰

یکی از شعار های کداک: آسان برای تازه کارها و جذاب برای همگان

بخشش دوربین های کداک: در سال ۱۹۲۹ به مناسبت پنجاهمین سالگرد ثبت اولین پتنت شرکت کداک ۵۰۰ هزار دوربین به کودکان آمریکایی هدیه شد.

حدود سال ۱۹۴۹. کداک: بهترین هدیه

کداک با افتخار تبلیغ می کرد. سال ۱۹۱۲

سال ۱۹۳۵

دقایقی پیش اپل گام جدیدی در دنیای آموزش برداشت. تلاشی برای اختراع مجدد سیستم آموزشی. چقدر تا به حال به خواندن ریاضیات، زیست شناسی، فیزیک، شیمی و… علاقمند بوده اید؟

اپلیکیشن جدید اپل می خواهد که نگاه شما را به یادگیری عوض کند. iBook 2 Textbooks اپلیکیشن جدید اپل است که ادعا می کند مباحث علمی را به زبانی متفاوت و دوست داشتنی به شما یاد می دهد.

مواد لازم برای آموزش یک آی پد و یک اپلیکیشن iBook 2 Textbooks است. فعلا ۸ کتاب درسی-آموزشی مهم در مباحث مختلف مانند شیمی، فیزیک و زیست شناسی آماده است. برای مثال می توانید کتاب زیست شناسی را با حجم ۲.۷۷ گیگابایت دانلود کنید و یک مجموعه چند رسانه ای جذاب آموزشی داشته باشید. هر کتاب آموزشی با قیمت ۱۵ دلار به فروش می رسد.

انتشارات بزرگی مانند McGraw-Hill و Pearson برای تهیه این کتاب ها با اپل همکاری کرده اند و قرار است کتابخانه علمی آموزشی اپل به زودی سرشار از کتاب های درسی شود تا آی پد تبدیل به یکی از بزرگ ترین گجت های آموزشی شود.

مهندس تیمور لکستانی در سال ۱۲۹۴ در سلماس به دنیا آمد و پس از اخذ دیپلم از دبیرستان فردوسی تبریز در سال ۱۳۱۳ به دانشکده فنی دانشگاه تهران راه یافت و در زمره ۱۰ نفر اول پذیرفته و با اخذ رتبه ممتاز فارغ‌التحصیل شد.

لکستانی که از شاگردان دانشمند فقید پروفسور حسابی بود، جزء نخستین گروه مهندسان برق دانش‌آموخته دانشگاه تهران به شمار می‌رفت که پس از فراغت از تحصیل به صنعت برق کشور ملحق شد.^[۱]

وی را به خاطر خدمات متعهدانه‌اش به صنعت برق کشور و نقش تاثیرگذار در توسعه شبکه برق تهران، «پدر برق ایران» لقب داده‌اند. ^[۲]

در زمان ورود لکستانی به صنعت برق، کارخانه برق تهران در اختیار مهندسان چک بود و از آن جا که آنها تمایلی برای انتقال دانش و تخصص برق به ایرانی‌ها نداشتند، لکستانی و همکارانش خود را متعهد به کسب این تجارب و تخصص کرده و با مطالعه پنهانی نقشه‌های مهندسان چک، امور حساس در اداره شبکه برق تهران را فرا گرفتند تا این که سرانجام همین تعهد و تلاش سبب شد تا چکی‌ها مجبور به ترک کارخانه برق شده و اداره کارخانه برق تهران بر عهده مهندسین داخلی قرار گیرد.

وی همچنین پس از انتصاب به ریاست شبکه برق تهران در سال ۱۳۲۶، در توسعه این شبکه نقش بسیار تاثیرگذاری داشت و تا سال ۱۳۴۵ با سمت‌های مختلف در زمینه تامین روشنایی معابر و توسعه شبکه توزیع در تهران و شهرهای دیگر به میهن خدمت کرد.

لکستانی که از پایه‌گذاران دانشگاه صنعتی شریف بود در سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۹ عضو هیات امنا و معاون فنی این دانشگاه بود.^[۳]

وی همچنین پیشکسوت برگزیده در پنجمین جشنواره بانیان علم و صنعت برق ایران می‌باشد.^[۴]

وی که بر اثر سکته مغزی در بیمارستان ایرانمهر تهران بستری شده بود، سرانجام روز دوشنبه، دوم آبان ماه ۱۳۹۰ در سن ۹۶ سالگی، دار فانی را وداع گفت.

در نمایشگاه CES که قرار نیست فقط موبایل و تبلت و تلویزیون ببینیم. این اجاق که در تصویر بالا ملاحظه می کنید به جای گاز از فناوری Induction heating برای حرارت دادن استفاده می کند. در این روش صفحات فلزی و مغناطیسی روی اجاق نصب می شود و عبور جریان الکتریکی با فرکانس بالا از آنها سبب تولید حرارت می گردد.

این اجاق مغناطیسی محصول شرکت Thermador و با نام Freedom Stove در نمایشگاه معرفی شده است و همانطور که می بینید به یک پنل لمسی برای کنترل میزان حرارت بخش های مختلف هم مجهز است.

اگر دلتان می خواهد یک اجاق با تکنولوژی روز داشته باشید می توانید این محصول را با قیمت ۵۰۰۰ دلار! از ۶ ماه دیگر تهیه کنید.

narenji

PowerBlock reserve گارفین یک باتری ۲۰۰۰ میلی آمپری است که در یک انتهای خود دوشاخه برق و در انتهای دیگر خروجی پورت USB را جای داده است‫.‬ اگر همیشه در سفر هستید و به انرژی بیشتری برای زنده نگه داشتن موبایل تان نیاز دارید، این بسته نیرومند می تواند کمک خوبی باشد. ظاهر این گجت مانند یک بسته بزرگ شکلات است که چندان خوشمزه هم به نظر نمی رسد، اما اسمارت فون شما حسابی این شکلات مقوی را دوست داشته و در مواقع خالی بودن شارژ باتری با لذت آن را می مکد.

برای داشتن این ابزار ذخیره ساز جمع و جور و کارآمد به همراه تبدیل یو اس بی به کابل اتصال اپل، باید ۶۰ دلار ناقابل هزینه کنید. اگر هم می خواهید فقط از تبدیل یو اس بی آن استفاده کنید و نیازی به کابل اتصال اپل ندارید، تنها کافی است که ۵۰ دلار بپردازید.

engadjet

قرار گرفتن در یک جاده ناشناخته با یک خودرو خراب و تلفن همراهی که شارژ باتری آن تمام شده، موقعیتی نیست که بتوان حتی از تجسم آن احساس خوشایندی داشت. در این شرایط حتی اگر سیستم خودرو و تلفن همراه به جدید ترین و پیشرفته ترین تکنولوژی ها نیز مجهز باشد باز هم برقراری ارتباط برای درخواست کمک کار آسانی به نظر نمی رسد.

 

شرکت Xpal power در یک طرح جدید تلفن همراه جادویی با طول عمری باور نکردنی به نمایشگاه امسال عرضه کرده است. این تلفن همراه Spare One نام دارد. این شرکت ادعا می کند که مدت زمان استند بای این گوشی 15 سال است. این در حالی است که تلفن برای کار تنها به یک باتری AA نیاز دارد.

این تلفن صرفا که از میکرو سیم کارت استفاده می کند در واقع برای تماس های اورژانسی و درخواست های کمک ضروری طراحی شده و قرار است با قیمتی حدود 50$ به فروش برسد. به نظر می رسد که برای داشتن یک گوشی موبایل با طول عمر انتظار پانزده ساله، قیمت بسیار مناسبی باشد.

engadjet

رویای خانه هایی که وسایل برقی (و حتی دیگر بخش های آن) توسط اسمارت فون های ویژه و ابزارهای نوظهوری کنترل شوند، روز به روز همه گیر تر می شود. در نتیجه شرکت های بیشتری به دنبال تحقق این رویا و کسب درآمد خواهند بود. حال Belkin هم به کمک شما آمده است تا به این رویای شیرین نزدیک تر شده و کارهای تان راحت تر شوند.

این شرکت در اولین مرحله از ورودش به اتوماسیون منازل مسکونی، دو محصول را تحت نام WeMo در CES رونمایی کرده است. سویچ WeMo Home Control پریزی است که برای خاموش و روشن کردن هر وسیله ای (از لامپ گرفته تا دستگاه قهوه ساز) قابل برنامه ریزی دقیق است.

در کنار آن، WeMo Motion Sensor حرکات شما را ردیابی کرده و هنگامی که به صورت مشترک با سویچ WeMo Home Control به کار رود، می تواند در پاسخ به حرکت شما در منزل، به روشن و خاموش کردن وسایل برقی بپردازد. برای استفاده از هر یک از این دو دستگاه بلکین و برنامه ریزی و کنترل آنها از طریق تلفن همراه هوشمند، باید از برنامه رایگان WeMo app استفاده کنید.

اگر شما هم می خواهید از روی کاناپه و تنها با یک تپ، وسایل برقی خانه را کنترل کنید؛ یا اینکه مانند جادوگرها چراغ ها پشت سرتان خاموش شده و جلوی روی تان روشن شوند؛ بهتر است تا ماه مارس صبر کرده، ۵۰ دلار برای سویچ و ۶۰ دلار برای سنسور حرکتی در حساب تان پس انداز کنید. البته بلکین وعده داده که در پاییز امسال شاهد ابزارهای بهتر و کارآمدتری هم برای اتوماسیون منزل خواهیم بود.

نور مستقیم خورشید و آمازون کیندل همیشه دست در دست و با هم رفیق بوده اند، زیرا بدون حضور یک منبع نور مناسب، شما امکان استفاده از صفحات جوهر الکترونیک (E‪-‬Ink) را ندارید. خب حالا نظرتان چیست که با یک پنل خورشیدی که به خوبی در کاور کیندل جای گرفته، نیاز انرژی این گجت را برای روشن کردن لامپ آن هنگام تاریکی و الکتریسیته لازم برای صفحه جوهر الکترونیکش را فراهم آوریم. با این کار بدون نیاز به دردسرهای شارژر و پریز برق، شارژ باتری کیندل می تواند تا ساعت ها و روزهای متمادی یار و همراه تان در مطالعه باشد.

شرکت SolarFocus قصد دارد این هفته در CES از SolarKindle رونمایی کند. ابزاری که طبق ادعای آنها تا سه ماه استفاده بدون شارژ یا ۵۰ ساعت استفاده همراه با لامپ LED از کیندل را برای تان فراهم می آورد. این کاور جذاب و کارآمد قرار است از ۱۵ ژانویه با قیمت ۸۰ دلار به بازار عرضه گردد.

منبع : انگجت

پروژه «یک لپ تاپ برای هر کودک» امسال با یک ایده جدید در نمایشگاه CES حاضر شده است: «یک تبلت برای هر کودک.» این پروژه قرار است تبلتی ۸ اینچی با قیمتی کمتر از ۱۰۰ دلار تولید کند و آن را در اختیار کودکان در کشورهای فقیر قرار بدهد تا به توسعه آموزش کمک کند.

پروژه یک لپ تاپ برای هر کودک با لپ تاپ مدل OLPC's XO-1 معرفی شد. اما این پروژه در مسیر اجرا با مشکلات متعددی مواجه شد و در نهایت هزینه تمام شده برای هر لپ تاپ در آن زمان به ۲۰۰ دلار رسید و سازندگان نتوانستند قیمت نهایی را به صد دلار برسانند.

حالا چند سال گذشته. مدل XO-3 قرار است یک تبلت باشد و قیمت سخت افزارها کاهش چشمگیری یافته است. این تبلت از یک پردازشگر ARM با سرعت 1GHz استفاده می کند و سیستم عامل آن احتمالا اندروید خواهد بود.

همانطور که در تصاویر می بینید این تبلت طراحی باریکی ندارد و دلیل اش این است که آن را برای کار در شرایط سخت و مناطق محروم طراحی کرده اند. می بینید که حتی یک محافظ پوشاننده هم برای تبلت طراحی شده تا از آن در مقابل ضربه محافظت کند.

به نظر میرسد تبلت صد دلاری XO-3 دارای پورت USB، دوربین و ورودی کارت میکرو SD نیز باشد این طور بر می آید که پشت محافظ تبلت هم دارای سلول های خورشیدی برای شارژ آن است و باطری آن نیز قرار است ۱۰ ساعت انرژی لازم را تامین کند.

البته با وجود قیمت ۱۰۰ دلاری آنها، معمولا دولت کشورهای خریدار، هزینه آنها را پرداخت خواهد کرد و در نهایت تبلت به رایگان در اختیار کاربران نهایی اش قرار داده می شود. این تبلت ها قرار است در اختیار کودک های فقیر ۳ تا ۸ ساله در کشورهایی مانند هند، تانزانیا و سیرالئون قرار داده شود.

نرم افزارهای کمک آموزشی ویژه ای هم برای کمک به آموزش این کودکان روی این تبلت نصب خواهد شد. سازندگان این تبلت می گویند هدف اصلی آنها کمک به بهبود «توانایی خواندن» در کودکان است و برای رسیدن به این هدف بررسی های زیادی روی تبلت انجام داده اند.

source :pcworld

BEST SUMMARY OF SMALL WIND TURBINE SELECTION

 

 

This is best analysis I’ve found if you are seriously considering buying a wind turbine. This is a re-posting of a blog written by Amy Berry for Green by Design and can be seen here. Amy can be found on Twitter at @wind2power and helps promote the Windspire Turbine by Mariah Power. I’ll comment and link to relevant Mapawatt posts in blue!

Used to be if you wanted to put a wind turbine up at your house you either had to live on a remote farm, or grow your hair long and pledge allegiance to an aging group of touring musicians. Thanks to major improvements in technology and a general awareness of the benefits of making your own energy from clean and free wind, small wind power is going mainstream. According to the American Wind Energy Association (AWEA), the US small wind market grew by 78% last year with many new turbines hitting the market. But more options don’t make finding the right wind power solution easy. If you are interested but not sure how to even get started, here are 9 things to know as you consider wind power.

1. Small wind turbines can be broken into two main technologies: Horizontal Axis Wind Turbines (HAWTs) or Vertical Axis Wind Turbines (VAWTs). HAWTs are propeller based turbines that are traditionally mounted on tall poles and are commonly used in large wind farm settings. HAWTs have blades which rotate vertically around a horizontal axis, similar to a propeller on an airplane. VAWTs include two main classes: a tall vertical airfoil style (Darrieus), and a solid winged style (Savonius). Darrieus Turbines come in a few varieties. Some have rotors with curved blades that look like an eggbeater and rotate about a vertical axis. Another variation uses straight-sided airfoils and is called a Giromill. Like propeller turbines, Darrieus turbines utilize some lift to capture wind energy. Savonius Turbines have rotors with solid vanes or “scoops” which rotate about a vertical axis.

2. There is no precise definition for “small wind” but it usually applies to machines with less than 100 kilowatt (kW) ratings. The “ratings” refer to how much power the turbine can instantaneously generate at a specific wind speed. There are no standards in the small wind industry, so manufacturers are able to set their ratings at varying wind speeds. It is not uncommon to find one turbine rated at 25mph and another one rated at 48mph. Obviously the higher wind speed used will result in a higher kW rating, so its not a completely useful figure to go by.

3. While kW ratings will give you a general sense for the size of a turbine, what really matters is how much energy it will produce over a period of time. Wind turbine companies provide energy curves that tell how many kilowatt hours (kWhs) you can expect to generate at specific average wind speeds. You can check your monthly electric bills to gain an understanding of how many kWhs you use. Electricity use varies by season and time of day, so ideally you should add up the kWhs of the last 12 months.

Points 1-3 are summed up (in much less great detail) in my short slide-show on the Basics of Wind Power.

4. This should go without saying, but you need wind to create wind power. All turbines have a minimum required wind speed at which they will start to generate power, this is also known in the wind world as the “cut-in” wind speed. It is possible for a turbine to spin at speeds below the cut-in speed, but those rotations won’t be fast enough to actually create energy. The majority of small wind turbines require a minimum of 10mph average annual winds to generate significant energy. Wind power is a cubic function of wind speed. For all you non-math people out there, this means that a little more wind can create a lot more power. When determining average annual wind speeds, a 10mph average annual wind does not mean it blows 10mph all day everyday. Because of the cubic function, a day of high wind can generate enough power to make up for multiple days of low wind. For you math geeks, average wind speeds follow the Rayleigh distribution curve http://en.wikipedia.org/wiki/Rayleigh_distribution)

5. So, how do you know if you have enough wind to make wind power a feasible option? The most ideal way to know is to install an anemometer where you want to place your turbine. You can get a very good anemometer for around $500 from www.madgetech.com. If you don’t want to wait a year, you can do shorter anemometer tests but you need to realize that wind speeds change with the seasons. Not ready to invest $500 in your research? Check out local weather sites which should provide data on average wind speeds. Local airports are also wonderful resources for this information. The DOD provides wind maps, but these are measured at 50 meter heights (for use by the big wind guys) and are not always localized enough for small wind installations which are very site specific. You can also call a local wind turbine dealer and request a site visit.

Points 4 and 5 are briefly covered in my recent post on the importance of using an Anemometer!

6. What about a site? A “site” is the place on your property where you install your turbine. Site location is a crucial element, and will have a major impact on which turbine you can consider. Turbines are best placed with enough open space to allow the wind direct access to the rotor. This does not necessarily require a specific lot size or a totally open and clear site. Many small wind turbines are designed to work in various settings, for instance HAWTs will work if you can put up a large tower and have consistent wind direction. A VAWT maybe a better option if your wind changes directions and you cannot put up a structure taller than 30 feet. Wind speed can also vary drastically on one piece of property due to structures and topography. Always choose the site with the most access to wind.

7. You’ve done your research and know you have a good source of wind. Now it’s time to pick a turbine or turbines. It’s very common for people to put up multiple turbines to meet more of their energy needs. Two big factors to initially consider are the expected power output and the cost of the unit fully installed. Consult the energy curve of each wind turbine to determine how much energy it is likely to create with your average wind speeds over the course of a year. Compare the kWhs at the same wind speeds across wind turbines, while keeping in mind total cost of the unit. A wind turbine that generates 400kWhs for $2,000 is a lot more expensive than a wind turbine that generates 2,000kWhs for $6,500. Also, don’t be fooled by energy curves that show amazing results at 30mph average winds. It is very unlikely that you live in an area with wind speeds of that level and will ever reach those energy levels.

Excellent point. You have to compare initial costs vs. the expected power output. And you MUST compare your expected wind speeds and the power output at those speeds! I’m looking forward to the Honeywell wind turbine for locations that require a small footprint and a smaller power outputs and learning more about the Windspire which requires more room but has a higher power output.

8. The other big factors to consider are the look of the wind turbine and the sound it creates while operating at moderate wind speeds. Try to visit the wind turbines that you are considering (or at least view on video) so that you can see and hear what they sound like when they operate. There are many designs on the market, all with varying looks and sounds. Find a local dealer or contact the manufacturer with questions. This is a big purchase decision, so you should feel comfortable working with the company and its local representative.

9. A final note on independent testing. As I mentioned above, there are no standards for small wind at this time. AWEA is currently putting these together, but it will be at least a year before they are finalized. Until then, we recommend focusing your search on independently tested wind turbines. Power curves, which turbine companies use to estimate power ratings and energy curves, can be supposed from complex calculations. But, the truest power curves are created from units being independently tested in real world scenarios. It is very easy for manufacturers to create their own power curves, so it is important to look for wind turbines with independently tested data. I recommend avoiding any turbines that do not have their data verified by an independent test facility.

Bottom Line: It is extremely important to test your site and make sure you have enough wind. Once you have the expected average wind speeds, use that value to compare several wind turbines. Also, don’t forget about which direction the wind comes from. If it changes speeds constantly than you might want to consider a VAWT. As Amy says, don’t always trust the manufacturers power curves, because those were probably done under ideal conditions in a wind tunnel. Do your research! If you have any questions, don’t hesitate to ask

ادامه مطلب ترجمه فارسی

ادامه مطلب ...

شرکت State Grid چین (SGCC) و BYD- که در زمینه ساخت خودروهای الکتریکی فعالیت می‌کند-  با همکاری هم،  آرایه باتری عظیم به اندازه‌ی یک ساختمان ساخته‌اند که قادر به ذخیره سازی ۳۶ مگاوات ساعت برق است و این مقدار می‌تواند انرژی ۱۲,۰۰۰ خانه را در طول یک ساعت قطع برق کلی تامین کند.

این تجهیزات ۵۰۰ میلیون دلاری غول پیکر که از یک زمین فوتبال بزرگ‌تر هستند از آرایه‌های باتری شرکت BYD ساخته شده و بهره‌وری انرژی تجدید پذیر منطقه را تا ۱۰% افزایش خواهد داد. این آرایه که در Zhangbei استان Hebei واقع شده، می‌تواند به خوبی یک سیستم انتقال هوشمند، ۱۴۰ مگاوات از پروژه‌های تولید انرژی باد و خورشیدی برق بگیرد.

این آرایه نشان می‌دهد که چین کم کم در حال روی آوردن به سوی سیستم شبکه‌ی هوشمندی است که می‌تواند انرژی تجدید پذیر را در خود ذخیره کرده و از آن در مواقع نیاز، مانند قطعی برق استفاده کند. معاون اداره‌ی ملی انرژی چین این سیستم را مدلی برای آینده‌ی توسعه انرژی تجدید پذیر چین توصیف کرده بدین معنی که این اولین آرایه باتری آن‌ها بوده و باید در آینده منتظر دیگر مدل ها نیز باشیم.

ساخت این آرایه‌ی عظیم هم برای کشور چین و هم شرکت BYD بسیار خوب است چرا که این شرکت در چند سال اخیر با فروش خودروهای الکتریکی خود در داخل و خارج از کشور کمی مشکل داشته است. امروزه پروژه‌ها و دستگاه‌های مختلفی برای ذخیره‌ی انرژی‌های تجدیدپذیر مانند باد و خورشید معرفی و ساخته شده‌اند و این آرایه می‌تواند نمونه‌ی خوبی برای آن‌ها باشد.

هنگامی که خط تولید Ford Focous Electric در ماه مارس راه اندازی شود، بخشی از اجزاء این اتومبیل ها از بطری های پلاستیکی بازیافتی ساخته خواهد شد که در CES 2012 دور ریخته می شوند. این ماشین الکتریکی جدید از مواد Repreve در صندلی هایش استفاده خواهد کرد. این مواد مخلوطی از فیبر زباله های صنعتی و پسماندهای مصرف کنندگان خانگی (همچون بطریهای پلاستیکی آب که از پلی اتیلن تریف تالات ساخته شده اند) هستند. در طراحی داخلی هر فورد الکتریکی تقریبا از ۲۲ بطری پلاستیکی استفاده خواهد شد و استراتژی کلی فورد، بازیافت بیش از دو میلیون بطری پلاستیکی استفاده شده از محیط زیست است.

در اولین قدم هم قرار است تمامی بطری های پلاستیکی استفاده شده در نمایشگاه CES 2012 لاس وگاس و نمایشگاه بین المللی اتومبیل آمریکای شمالی 2012 در دیترویت توسط فورد و Unifi جمع آوری شده و با بازیافت آنها برای صندلی های اولین ماشین الکتریکی فورد لباس بدوزند. نکته جالب توجه اینکه هم اکنون بیش از ۹۰ درصد اجزاء ماشین فورد قابل بازیافت است و این شرکت اتومبیل سازی قصد دارد این میزان را به ۱۰۰ درصد برساند.

source :cnet

شاید شما هم از شنیدن صدای گوشخراش کسانی که در زیر دوش حمام زیر آواز میزنند به ستوه آمده باشید. اما با این وسیله ی جالب میتوانید از شر این صداها در امان باشید. بهتر است یکی از این گجت ها را در حمام خانه اتان داشته باشید تا کسی دیگر هوس آواز خواندن به سرش نزند و به جای آن، به گوش دادن موسیقی در زیر دوش بسنده کند.

حتما شما با گجت ها و ایده های شرکت iDevices آشنایی دارید. این گجت ها به شما اجازه میدهند که کارهایتان را از روی آی پد یا آی پادتان کنترل کنید. این شرکت برای CES امسال از یک گجت پرده برداری میکند که شما را قادر می سازد در محیط های آبی نیز بتوانید به موزیک های موردعلاقه تان گوش دهید و نگران خراب شدن گجت هایتان نباشید.

این محصول از یک بلوتوث و اسپیکر ضد آب تشکیل شده که با بلوتوث تلفن های هوشمند و حتی تبلت ها نیز در تعامل است و شما میتوانید آهنگ های روی گجت هایتان را در زیر دوش گوش دهید. از خصوصیات بارز این دستگاه این است که توانایی پخش 15 ساعت موزیک را دارد و می تواند این کار را از فاصله ی 60 متر انجام دهد. البته شما میتوانید این دستگاه را در هرجای دیگری نیز نصب کنید و از شنیدن موسیقی لذت ببرید.

البته خبر خوب این است که این دستگاه علاوه بر ios از سیستم عامل اندورید نیز پشتیبانی می کند. اگر شما هم جز افرادی باشید که بدون موسیقی نمی توانید زندگی کنید شاید قیمت 100 دلاری این گجت نیز نتواند شما را از خریدش منصرف کند.

در دو سه سال گذشته کم کم تبلت ها از ابزارهایی گرانقیمت و دکوری تبدیل به دسته ای از محصولات بسیار پرطرفدار در بازار تکنولوژی شده اند. طبق نتابج موسسه تحقیقاتی گارتنر، کاربران در سال ۲۰۱۱ بیش از ۶۳ میلیون تبلت خریده اند. در حالی که این عدد در سال ۲۰۱۰ تنها به ۱۷ میلیون دستگاه می رسید و پیش بینی ها برای سال ۲۰۱۵ بالغ بر ۳۲۶ میلیون تبلت است.

اگر شما هنوز به دسته موزیک تبلت دارها نپیوسته اید، به گمانم هم اکنون بهترین زمان برای خرید اولین گجت این چنینی تان است. با توجه به انتخاب های متنوع از صفحه نمایش های هفت تا ده اینچ و قیمت های ارزان از ۲۰۰ دلار به بالا، تا کنون هیچ گاه چنین انتخاب های گسترده ای در اختیار نداشته اید.

۱- آی پد یا اندروید؟

همانطور که در دنیای کامپیوتر بازار اصلی سیستم عامل در دستان ویندوز و مک او اس است، هم اکنون در دنیای تبلت ها دو رقیب و هماورد اصلی داریم: سیستم عامل اندروید گوگل و iOS اپل. در اینجا به مزایا و معایب اصلی دو پلتفرم مهم دنیای تبلت می پردازیم و البته کمی هم در خصوص دیگر گزینه های جایگزین صحبت خواهیم کرد.

iPad + iOS

آی پد 2 فوق نازک با سیستم عامل آی او اس ۵ کار می کند که رابط کاربری بسیار سرراست و راحتی داشته و بیش از ۱۴۰ هزار اپلیکیشن اختصاصی دارد. نرم افزارهایی از قبیل بازی های با کیفیت و برنامه های ویدیویی تا ابزارهای بهره وری و اپلیکیشن های موسیقی که می توانند طیف وسیعی از سلایق را پوشش دهند. همچنین به همراه آی پد تعداد زیادی از ابزارهای جانبی جذاب و کارآمد را می توانید بیابید.

iOS 5 امکانات جدید زیادی را به دنیای تبلت ها اضافه کرده است‫.‬ چیزهایی از قبیل یکپارچه سازی تویتر، آی کلود برای سینک فایل ها میان ابزارهای مختلف و یا اضافه کردن امکانات جدید مولتی تسکینگ‫.‬ همچنین برای دوست داران روزنامه و مجلات، اپلیکیشن Newstand امکان بسیار جذابی است که به راحتی می توانند نشریات رایگان و غیر رایگان را مطالعه کنند‫.‬

البته از دیگر سو آی پد تنها در یک اندازه ارائه شده است و این تبلت فاقد برخی از امکاناتی است که بر روی اغلب تبلت های اندرویدی قابل مشاهده است. چیزهایی از قبیل رزولوشن صفحه بالاتر و کیفیت لمسی بهتر. و البته دنیای اندروید تنوع بسیار بسیار بیشتری دارد.

اندروید

سیستم عامل گوگل بر روی انواع مختلفی از تبلت ها و در نسخه های متفاوتی در دسترس است. اندروید ورژن ۳ یا هانی کام از ابتدا، مخصوص تبلت ها طراحی شده است و دارای امکاناتی از قبیل پشتیبانی از رزولوشن صفحه بالا و جابجایی راحت بین تسک ها و برنامه ها است. اندروید چندین صفحه ابتدایی یا home Screen در اختیار شما می گذارد که می توانید آنها را با ویجت ها و میانبر های مختلف شخصی سازی کنید.

نکته مثبت دیگر برای تبلت های اندرویدی این است که شما می توانید انتخاب های سخت افزاری بسیار گسترده ای داشته باشید. مثلا انتخاب تبلت هایی با قابلیت استفاده از قلم نوری یا تبلت هایی مجهز به صفحه کلید فیزیکی را هم خواهید داشت.

بعضی از تولید کنندگان تبلت مانند لنوو و سامسونگ تنها برخی تغییرات کوچک را به اندروید اضافه کرده اند که علاوه بر تغییر ظاهر، آن را خوش دست تر کرده است. برخی دیگر هم مانند آمازون به کلی تمام سیستم عامل را تغییر داده اند. کیندل فایر به گونه ای شخصی سازی شده و تغییر یافته است که شما کوچکترین اثری از اندروید گوگل در آن نخواهید یافت.

متاسفانه تعداد اپلیکیشن های ویژه تلبت اندروید از آی او اس کمتر است و رابط کاربری هانی کام هنگام استفاده می تواند تا حدی سخت و گیج کننده باشد (حتی برای کسانی که از یک تلفن اندرویدی به سراغ آن آمده باشند). البته این مشکلات در اندروید 4‪.‬0 یا بستنی حصیری تا حد فراوانی حل شده و سادگی بسیار بیشتری را شاهد هستیم.

ویندوز، پلی بوک او اس

پلی بوک شرکت بلک بری تنها تبلت موجود در بازار است که با سیستم عامل پلی بوک او اس ویژه RIM کار می کند. یک سیستم عامل جذاب و منحصر به فرد، به شما برخی امکانات جالب همچون کوچک و بزرگ کردن پنجره برنامه ها را می دهد (چیزی که در اندروید 4‪.‬0 هم اضافه شده است). به هر حال این دستگاه اپلیکیشن های بسیار کمی دارد و هنوز تنها امکان استفاده از برنامه های ایمیل و تقویم اصلی خود بلک بری را دارد. پیشنهاد کردن آن به هر کسی (به جز طرفداران محصولات بلک بری) کاری سخت و غیرعاقلانه است.

برخی از شرکت ها مانند اچ پی و سامسونگ تبلت هایی با سیستم عامل ویندوز سون هم عرضه می کنند. اما به دلیل سیستم عامل مورد استفاده، که به هیچ وجه مناسب یک رابط کاربری لمسی نیست، همچنین قیمت بالای دستگاه و شارژ باتری پایین آنها، این تبلت ها تنها برای کارهای بسیار ویژه در صنایع و پزشکی مناسب هستند. تا در کنار دستگاه های وابسته به سیستم عامل ویندوز مورد استفاده قرار گیرند. کاربران معمولی و مشاغل به هیچ وجه تا زمان عرضه ویندوز هشت (احتمالا در سال ۲۰۱۲) نباید سراغ تبلت های ویندوزی بروند.

۲- چقدر می خواهید هزینه کنید؟

شما می توانید یک تبلت چند رسانه ای هفت اینچ را با قیمتی حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار خریداری کنید. اما اگر به دنبال یک نمونه ۱۰ اینچ خوب می گردید، حداقل باید ۴۰۰ تا ۵۰۰ دلار برای یک مدل ۱۶ گیگابایتی وای فای دار بپردازید.

اگر به فضای فراوانی برای فایل های موسیقی و فیلم نیاز دارید، باید مقداری بیشتر از جیبتان هزینه کنید و به دنبال مدل های ۳۲ یا ۶۴ گیگابایتی باشید. برای مثال یک آی پد جدید ۳۲ گیگابایتی ۵۹۹ دلار و مدل ۶۴ گیگالایتی آن ۶۹۹ دلار قیمت دارد. شما می توانید با نگهداری فایل های موسیقی و فیلم در فضای کلود و خرید یک دستگاه با حافظه ۸ یا ۱۶ گیگابایتی صرفه جویی اقتصادی قابل توجهی داشته باشید.

همچنین با خرید یک تبلت ۱۰ اینچ اندرویدی به جای آی پد، هزینه بسیار کمتری را متحمل خواهید شد. هر دو تبلت ایسوس ای پد ترانسفورمر و ایسر ایکونیا تب آ۵۰۰، با قیمتی کمتر از ۴۰۰ دلار در بازارهای جهانی به فروش می رسند.

۳- چه اندازه صفحه نمایشی لازم دارید؟

اگر به دنبال ابزار سبکی هستید که در کیف یا جیب شلوارتان جا شده و همه جا بتوانید با آن به خواندن کتاب و تماشای فیلم بپردازید، باید به دنبال تبلت های هفت اینچی مانند کیندل فایر آمازون، تریو 7 توشیبا و یا ایکونیا تب آ۱۰۰ ایسر باشید. تبلت های هفت اینچ، کمتر از ۴۵۰ گرم وزن دارند، به راحتی در یک دست جا می شوند، اما تجربه کاری چندان جذاب و تاثیر گذاری را برای تان فراهم نمی کنند.

یک تبلت ۸.۹ یا ۱۰ اینچی فضای بیشتری را برای وب گردی و تماشای ویدیو یا ویرایش متن ها در اختیارتان می گذارد. با وزن معمول ۵۵۰ تا ۷۵۰ گرم، یک تبلت ۱۰ اینچ مانند همزاد هفت اینچ خود قابلیت حمل و نقل راحتی ندارد، اما به راحتی در کیف یا کوله پشتی شما جای می گیرد. تعداد کمی تبلت های ۱۱ اینچ و بزرگتر هم در بازار وجود دارند، اما به دلیل اندازه و وزن بسیار بالا معمولا کسی خریدار آنها نیست.

نتیجه: اگر به دنبال یک کتابخوان الکترونیک، پخش کننده موسیقی، ابزار وب گردی و دستگاه پخش ویدیوی سبک می گردید، تبلت هایی مانند کیندل فایر آمازون یا نوک کالر 2 شرکت بارنز اند نوبلز انتخاب مناسبی هستند. اما اگر تبلتی برای بهره وری کاری و همچنین سرگرمی می خواهید، مطمئنا باید دنبال ابزاری با صفحه بزرگتر و سخت افزار قویتر باشید.

۴- آیا به شبکه اینترنت موبایل نیاز دارید؟

اگر مرتبا نیاز دارید که از تبلت تان در جایی استفاده کنید که به شبکه وای فای دسترسی ندارید، پس باید به فکر خرید تبلتی باشید که امکان استفاده از شبکه 3G و GPRS را داشته باشد. مطمئنا شما باید هزینه اضافی قابل توجهی را بپردازید تا همیشه به اینترنت از طریق شبکه موبایل دسترسی داشته باشید. برای مثال آی پد ۱۶ گیگابایتی 3G حدودا ۶۲۹ دلار قیمت دارد، یعنی ۱۳۰ دلار بیشتر از مدل وای فای. قیمت ارتباط و دیتا هم کاملا به این بستگی دارد که شما چه میزان مصرف داشته باشید و چه سیم کارتی را تهیه کنید.

۵- محتوای مورد نیازتان را از کجا تامین می کنید؟

تبلت ها ابزار بسیار خوبی برای مصرف محصولات چند رسانه ای هستند. جدا از اینکه شما بخواهید ویدیو تماشا کنید، کتاب الکترونیک بخوانید یا بازی کنید، محلی که محتوا را از آنجا تامین می کنید، می تواند تصمیم شما برای خرید یک تبلت را تحت تاثیر قرار دهد. هرچند که در ایران این سوال، نمی تواند چندان در تصمیم گیری شما برای خرید تبلت موثر باشد، اما اگر شما به آی تیونز علاقه مند هستید، شما یک آی پد نیاز دارید. آنگاه به راحتی می توانید روی تبلت تان آهنگ ها و فیلم های مورد نیازتان را از اپل استور خریداری کنید. همچنین به طور همزمان با همان اکانت می توانید اقدام به خرید کتاب، اپلیکیشن و مجلات نمایید و از آنها روی آی پد استفاده کنید.

گوگل هم از سال گذشته مارکت اندروید را علاوه بر اپلیکیشن ها، با فیلم ها و کتاب ها حسابی چاق و چله کرده است. موسیقی هم در آمریکا به آن اضافه شده و در دیگر نقاط دنیا هم به زودی در دسترس قرار می گیرد. البته هم اکنون از آمازون هم می توانید خرید موسیقی را انجام دهید. سامسونگ و اچ تی سی هر دو فروشگاه ویدیوی ویژه خودشان را راه انداخته اند که شامل شوهای تلویزیونی فراوانی است. سونی هم روی Tablet S خود اقدام به فروش فیلم، موسیقی، ویدیو، کتاب و بازی های پلی استیشن کرده است. بسیاری از شرکت های دیگر هم فروشگاه های جانبی را راه اندازی کرده اند.

کیندل فایر هم تنها تبلتی است که فعلا به ویدیوهای آمازون دسترسی دارد و علاوه بر آن شما امکان خرید کتاب های کیندل، مجلات، اپلیکیشن ها و آهنگ های آمازون را هم دارید.

همیشه یک سوال مهم در مورد کیفیت فایل های موسیقی وجود دارد:

من راجع به کیفیت خوب یا بد آهنگ ها توضیحات و بحث های متفاوت فراوانی شنیده ام. اما بالاخره متوجه نشدم آیا واقعا بیت ریت (bitrate) اهمیت دارد یا نه؟ آیا می شود یک بار و برای همیشه تفاوت بیت ریت بالا و پایین را بفرمایید؟

با تشکر
یک موسیقی دوست عصبانی

در ادامه مطلب به جواب این دوست عزیز می پردازیم.

ادامه مطلب ...